پسرم مراقب باش......

پسرم مراقب باش اینجا زمین است.

اینجا زمین گاهی خشک و سخت .

و گاهی نرم و نمناک است.

اما باید جوری زندگی کنی که همیشه ردپای بودنت برای جهان و جانیان بماند.

نگذار زمین و اسمان سرنوشت تورا تعیین کنند.

باید این را بدانی که نه امدنمان دست خودمان است و نه رفتنمان.

اما امدن و رفتن دو علامتن اینکه جگونه بهم وصل میشوند هنر ادم بودن و ادم ماندن ماست...

امید زندگیم.....گلپسرم........عشق مامان و بابا......امروز سی و دو هفته است که تو دل مامانی جاداری